Sommige prestaties zie je aankomen. Andere voel je aankomen. En dan zijn er die zeldzame momenten waarop alles klopt. Afgelopen weekend was zo’n moment.

Het bestuur feliciteert Robert Tump met het behalen van de districtstitel libre 1e klasse. Zeven partijen, zeven keer winst en het hoogste moyenne. Dat heet geen verrassing, dat heet bevestiging. Robert verraste hooguit zichzelf, maar aan de tafels werd vooral instemmend geknikt. Kampioenen winnen ook als het niet mooi is. En precies dát deed hij. Namens het bestuur kreeg hij uit handen van Alex Völker een fles champagne. Niet omdat het moest, maar omdat het klopte.

Wil Snel eindigde als derde en deed dat op de Wil-manier: solide, scherp en zonder franje. Geen uitschieters, geen inzinkingen, gewoon presteren wanneer het telt. Een podiumplek die je niet bij elkaar sprokkelt, maar afdwingt. Daar hoorde terecht een mooie fles wijn bij.

En dan Arthur Hofkamp. Vijfde. The best of the rest. Dat klinkt als net niet, maar voelt vooral als: hier zit meer in. Arthur kreeg een grote fles Affligem. Niet om te troosten, maar om te laten rijpen. Grote spelers hebben soms gewoon iets meer tijd nodig. En ja, ook iets meer inhoud.

Conclusie van het bestuur: Robert, Wil en Arthur hebben dit weekend laten zien waar de BVC voor staat. Een vereniging die altijd een woordje meespreekt. Aan tafel, maar zeker ook eromheen. Niet alleen met sterke spelers, maar ook met een achterban die er staat als het ertoe doet. Zoals bijna altijd was de publieke belangstelling vanuit BVC weer het grootst van alle deelnemers. Dat is geen toeval, dat is cultuur. En daar mag je best even rechtop voor gaan zitten. We kijken nu al met vertrouwen uit naar het gewestelijk kampioenschap in Hoorn. Daar zal Robert gesteund door een grote supportschare, wederom een gooi doen naar de titel  

Met trotse biljartgroet,
Het bestuur.