De biljartvereniging Castricum (BVC) organiseert regelmatig zelf toernooien zoals bijvoorbeeld de open kampioenschappen van Castricum in de spelsoorten driebanden en libre. De BVC wordt ook gevraagd door het district Noord-Holland-Midden of de KNBB om toernooien en voorwedstrijden in haar accommodatie te laten plaatsvinden. In het afgelopen seizoen zijn de onderstaande toernooien en voorwedstrijden georganiseerd.
Ook dit seizoen is de traditionele vrijdagmiddagcompetitie gespeeld van oktober 2025 tot en met april 2026. Zeven teams streden in deze editie om de titel. Het toernooi tussen ploegen uit diverse gemeenten wordt al sinds jaar en dag georganiseerd door Biljartvereniging Castricum. De leiding van deze titanenstrijd is in handen van het ervaren supertrio Gerard Veldt, Cor Hoebe en rekenmeester Dirk Twisk. De mannen lieten alles vlekkeloos verlopen, in een sportieve en gezellige sfeer. Zij verdienen opnieuw een staande ovatie.
Er deden drie teams mee vanuit de BVC, twee uit Heemskerk, één uit Heiloo en één uit de kaasstad Alkmaar. Wekelijks spelen de ploegen met vier spelers tegen elkaar in de Viaanse Molen of in het Buurt- en Biljartcentrum Castricum. Iedere deelnemer heeft zijn eigen aantal te maken caramboles in een partij op basis van zijn persoonlijke moyenne. Door deze opzet kan iedereen van iedereen winnen. De biljartpartijen zijn daardoor ongekend spannend. Voor dit jaar had de organisatie gekozen voor drie competitieronden van zeven wedstrijden. De winnaar van elke cyclus kwalificeerde zich voor de finaledag op vrijdag 10 april 2026.
De laatste editie van het toernooi was gewonnen door het debuterende team van Heemskerk 2. De voorlaatste uitgave was ook al prooi voor het gilde uit Heemskerk. De andere equipes waren voornemens om aan deze zegereeks een einde te maken.
Eerste ronde: De eerste klap is een daalder waard.
De markt op vrijdag in Heemskerk is uitgebreid en drukbezocht. Als geen ander weten de inwoners van Heemskerk dat de oude florijn op de markt nog altijd een daalder waard is. De gedachte aan de daalder deed de spelers van Heemskerk 1 gelijk denken aan de eerste klap.
Direct stonden “de ezels” uit Heemskerk op scherp. Ezels staan bekend als domkoppen, maar niets is minder waar. Het zijn intelligente dieren met een ijzeren geheugen. Ze zijn sterker dan een paard. De spelers van het eerste team gaven daar meer dan blijk van. De concurrentie werd het nakijken gegeven. Castricum 1 en Heiloo boden nog de meeste tegenstand. Ook zij konden hen niet van de eindzege in de openingsronde afhouden. Het Heemskerkse gezelschap stond onder de bezielende leiding van Jan Kloes. Het bestond verder uit: de altijd sportieve en goedlachse Giuseppe Massidda, de snel lerende Mike Bergwerf, de ervaren Hans Kranendonk, de onberekenbare Nico Kuil en de reddende engel Ron Cornelisse. Kwalificatie voor de finale was de terechte pluim op hun biljartwerk.
Tweede ronde: De Duinpiepers rooien het wel.
Castricum 1 is één blok van biljartervaring. Niet alleen captain Joop Mooij heeft jarenlange ervaring op het groene laken. Ook Frans Lute, Nico Veldt, Theo Zentveld en Peter Groenedal kunnen hierop bogen. Uitzondering is misschien Marcel Gevers, maar die is in een niet te stoppen positieve ontwikkeling.
In de tweede ronde van het seizoen verkeerde de eerste ploeg van de Duinpiepers in een blakende vorm. Prachtig seriewerk gecombineerd met vasthoudendheid zette de ploeg op voorsprong. Het grootste gevaar kwam uit eigen gelederen, want Castricum 3 spartelde nog lange tijd heftig tegen. De eindsprint van deze ploeteraars werd te laat ingezet. Het door hen gewenste effect bleef uit. De mannen van Joop Mooij klaarden de klus en rooiden de piepers. Zij werden de tweede finalist.
Derde ronde: De derde finalist is.
Bij aanvang van de slotronde was er nog één finaleplaats te verdienen. Vijf teams stonden nog met lege handen. Zij hadden hun pijlen op deze plaats gericht.
De spelers van deze equipes maakten er een verbeten strijd van. Alle middelen (aanval, verdediging en Vrouwe Fortuna) werden ingezet om de finale alsnog te bereiken. Alkmaar had het geluk niet mee en was als eerste kansloos. Ondanks bemoedigende woorden van teamleider Rene Hoogenboom haakte Castricum 3 vervolgens af. Heiloo kon het, ondanks hardnekkig verzet en prachtig spel, uiteindelijk ook niet bolwerken. Het gevecht om de finaleplaats ging tot de slotronde tussen Castricum 2 en Heemskerk 2. Heemskerk 2 onder leiding van de fanatieke Bert Knopper trok uiteindelijk aan het langste eind. De tweede ploeg uit het ezelen dorp kaapte zo de laatste finaleplek.
Finale: Wie het weet mag het zeggen.
Wie er kampioen in de eredivisie voetbal zou worden, was eigenlijk al met kerst bekend. Op zondag 5 april 2026 was PSV officieel kampioen. Nog nooit was een elftal zo vroeg met de eindzege aan de loop gegaan. In het Buurt- en Biljartcentrum Castricum lag op vrijdag 10 april de situatie compleet anders.
Bij de bookmakers waren de noteringen voor de drie finalisten min of meer gelijk. Niemand stak er met kop en schouders bovenuit. Zou het ervaren gezelschap van Castricum 1 erin slagen om de titel dit keer niet naar Heemskerk te laten gaan?
De drie finalisten, Castricum 1 en Heemskerk 1 en 2, maakten er een spektakel van. Het ene moment leek de thuisploeg te triomferen, het andere moment stonden de spelers uit Heemskerk op winst. De gemoederen liepen hoog op door de spanning. De toeschouwers verzamelden zich rondom de tafels waar de beslissingen zouden vallen. Het publiek hield de adem in en de spelers hadden moeite om het hoofd koel te houden.
Niemand wilde zijn ploeggenoten in de steek laten, wat zorgde voor extra nervositeit. Ogenschijnlijk makkelijke ballen werden plots gemist. Kreten van ongeloof waren vervolgens duidelijk hoorbaar. En de zelfverwijten rolden over het groene laken, dan wel hemelse hulp werd aangeroepen. De allerlaatste wedstrijden verschaften uiteindelijk duidelijkheid. Met een miniem verschil van twee punten pakte Heemskerk 1 de felbegeerde titel. Het zilver werd veroverd door hun dorpsgenoten Heemskerk 2 en Castricum 1 moest genoegen nemen met de derde plaats.
Voor het derde jaar op rij ging de titel dus naar de ezels uit Heemskerk. De andere teams hadden ondanks fel verzet wederom het nakijken. De vraag wie nu de echte ezels zijn, is daarmee gerechtvaardigd. In de vrijdagmiddagcompetitie zijn dat dus zeker niet de mannen uit Heemskerk.
Ook dat nog.
De strijd tussen de teams uit de verschillende omliggende gemeenten was van hoogstaand sportief niveau. Door alle deelnemers werd zichtbaar genoten, ook bij tegenvallende resultaten. De gezelligheid en de onderlinge sfeer zijn bijna net zo belangrijk als het resultaat. Gerard Veldt weet dat mooi te verwoorden: “Er staat geen boerderij op het spel. Het zijn vooral de inwoners van de stulp die het succes van deze competitie maken.”
In het oog springende prestaties gedurende het epische seizoen 2025-2026 waren onder meer:
Alle deelnemers kijken niet uit naar het komend seizoen. Nee, zij staan te trappelen als jonge lammeren in de wei. De groene lakens lonken volop.
