BVC-teams rijden geen scheve schaats. Prestaties om van te smullen.

In 2025-2026 deden acht teams van de BVC mee aan de verschillende competities. Twee meer dan daarvoor.

Bij aanvang van het seizoen werden de teamleden in een splinternieuw clubshirt gestoken. De nieuwe outfit werd mogelijk gemaakt door de nieuwe clubsponsor: Buurt- en Biljartcentrum Castricum. Een zachtblauw overhemd, voorzien van clublogo en de naam van de sponsor, zorgde voor een professionele uitstraling. 

Biljarten in een team vertoont sterke gelijkenis met schaatsen. De voorbereiding vindt plaats in ploegverband, maar in de wedstrijden wordt individueel gespeeld. Het teamresultaat is de optelsom van de scores van de individuele leden. Bij een echt goede ploeg is één plus één drie of meer. In Milaan was te zien hoe een ploeg naar grote hoogte kan stijgen. Team NL presteerde uitzonderlijk goed tijdens de laatste olympische winterspelen in Milaan. Wie herinnert zich niet de gouden races van Jens van ’t Wout, de perfecte rit van Femke Kok en de onverwachte zege van Jorrit Bergsma, de man met matje, bij de massastart.

Bij de prestaties van de biljartteams is de hamvraag: welk team ging voor goud en wie bleef met lege handen staan? Bij het laatste is de eerste gedachte dat er niet goed gepresteerd is. Niets is minder waar, verliezen kan zeker met opgeheven hoofd. In de sport kan er namelijk maar één winnen, de rest vangt bot. Het wel en wee van iedere ploeg in het afgelopen seizoen is onder de loep genomen. Natuurlijk is er ook aandacht voor de individuele prestaties.

BVC-Targa-Team zet tegenstand in de kou

Het Targa-Team speelt al jaren in de nationale kadercompetitie. De droom van de spelers is om samen één keer Nederlands kampioen te worden. Twee jaar terug roken zij aan dit kampioenschap door in de eindstrijd tweede te worden. De laatste jaren kwalificeerden zij zich telkens voor de halve finale. Er waren dus hoge verwachtingen.

Er waren kleine veranderingen in de samenstelling. Jeffrey Lenaers volgde zijn hart en vertrok richting Limburg. Zijn vervanger werd de naar Heiloo verhuisde Koen Workel, die met open armen werd ontvangen. Koen speelt kader 57/2, beschikt over een verfijnde techniek en kan zowel links- als rechtshandig spelen. Jarenlang was Alex Völker de teamleider. Nu is Vincent Veldt de captain. De samenstelling van de ploeg in 2025-2026 was: Marcel van Dijk (Neo-kader), Vincent Veldt (Neo-kader), Jim van der Starre (57/2), Koen Workel (57/2), Alex Völker (38/2) en good old Ruud Daas (38/2).

Het BVC-gezelschap behoort tot één van de betere kaderteams van Nederland. In het begin van de competitie bewezen zij deze status. De ene na de andere ruime zege werd buitgemaakt. Fier stonden zij aan kop en er leek geen vuiltje in de lucht te zijn. Om verklaarbare en onverklaarbare redenen kwam er de klad in. Duels werden plots met miniem verschil verloren en de voorsprong slonk zienderogen.

De ommekeer kwam op het juiste moment. In een rechtstreeks duel met concurrent BC Schagen hervond het team zich en pakte een kleine zege. Daarna speelden de mannen wisselvalig maar behielden wonderwel de koppositie. Tot de laatste speelavond. BCS zegevierde op die avond met 9 tegen 0. Ons team verloor met 5 tegen 4. De consequentie was dat BCS net boven het Targa-team eindigde. Beide teams kwalificeerden zich met overtuiging voor de halve finale. 

BVC 1 en BVC 6 bieden geducht tegenstand

BVC 1 en 6 spelen driebanden in de B1-klasse van het district Noord-Holland-Midden. Driebanden is de moeilijkste spelsoort binnen de biljartsport. Er is sprake van veel dynamiek, want de beurten wisselen snel en een serie van vijf caramboles is al een hele prestatie. In beide teams waren debutanten zoals Herman Waldram, Max Nuyens en Herman Veldt. De nieuwe spelers draaiden onmiddellijk met verve hun partijen mee.

De onderlinge verschillen tussen de verenigingen in deze driebandklasse bleken klein te zijn. Ieder team kon van een ander team winnen. Kijkend naar de individuele spelers, dan zijn er wel zeer uiteenlopende moyennes. Waar de ene speler 23 caramboles in een partij moet maken, moet de andere speler maar liefst 70 caramboles op het groene laken zien te toveren. In teamwedstrijden is echter de som van de individuele scores bepalend. 

Beide teams van de BVC speelden wisselvallig. In de ene wedstrijd was het hosanna. In een andere ontmoeting leek alsof er zand op het laken lag. De caramboles werden dan uiterst moeizaam gevonden. Zowel BVC 1 als BVC 6 kunnen terugkijken op een verdienstelijk seizoen. In de eindstand ontlopen zij elkaar vrijwel niets.

BVC 5 heeft perfecte start, maar een hobbelig einde

BVC 5 speelt in de libre C1 klasse in de Duinstreek. De verwachtingen rondom de prestaties waren hoog gespannen. Vorig jaar won het team niet alleen de competitie maar ook de gewestelijke finale. In de nationale titelstrijd werd knap de vierde plaats behaald. Zou dit huzarenstukje worden herhaald?

De equipe, bestaande uit Nicolás de Hilster, Frank Bregman, Robert Tump, Volker Schaap en debutant Arthur Hofkamp, begon met een pijnlijke nederlaag. Herstel liet niet lang op zich wachten, want vanaf de tweede wedstrijd gleden ze met lange slagen langs de tegenstand.

De eerste plaats werd veroverd om die niet meer af te staan. Door de ruime zeges konden de libristen van de BVC zich zo nu en dan een kleine nederlaag veroorloven. De hobbeltjes werden vervolgens in de wedstrijden daarna meteen gladgestreken. Debutant Arthur Hofkamp stond direct zijn mannetje. Hij won de meeste van zijn wedstrijden en zijn individuele moyenne steeg met ruim 25 procent. Prestaties om de pet voor af te nemen.

Intern verliep het niet helemaal vlekkeloos. De uiteindelijk gevonden oplossing om het wak te dichten was genereus. En dat betaalde zich uit met het kampioenschap in de C1 klasse van de Duinstreek. Kwalificatie voor de gewestelijke finale was een extra beloning. De hoge verwachtingen zijn meer dan waargemaakt. Net als schaatsen is biljarten technisch lastig, maar wie na elke val de rug weer recht, wordt beloond. 

BVC 2, 3, 4 en 7, teams van uitersten

In de libre C2 klasse van het district Noord-Holland-Midden waren de verenigingen verdeeld over twee poules.

Poule 1 bestond uit acht ploegen waaronder BVC 3 en BVC 4. In poule 2 namen zeven teams deel met daarbij BVC 2 en BVC 7. De ploegen spelen al meerdere jaren in deze competitie. De concurrenten zijn dan ook veelal oude bekenden. Voor en na de wedstrijden wordt er bijgepraat of worden oude herinneringen opgehaald. Teambiljarten heeft hierdoor een extra dimensie. Tijdens de duels wordt alles uit de kast gehaald om de arena als winnaar te verlaten. 

BVC 2: ervaring is wijsheid verwerven door falen

De meeste biljartervaring, zonder andere ploegen tekort te willen doen, zit bij BVC 2. Gerrit Lute speelt het spelletje al meer dan 60 jaar. Hij heeft zich omringd met de grijze eminentie Frans Lute, de routinier Kees Baars, de vakbekwame Henk Revers en de praktische Joop van der Wijst. Een equipe om qua ervaring u tegen te zeggen.

De ploeggenoten spelen het libre al jaren en zijn dus door de wol geverfd. Zij hebben alles al een keer meegemaakt en staan van niets meer te kijken. Hoogtepunten werden afgewisseld met dieptepunten. De spelers hebben één ding geleerd in al die jaren: ervaring is wijsheid verwerven door te durven falen. Natuurlijk van winnen leer je ook maar de beste leermomenten zijn toch die waarbij je verliest en van de groene tafel bent geveegd. 

BVC 2 had een jaar vol met waardevolle leermomenten, om het positief te formuleren. Winnen was helaas zeldzaam. De resultaten vielen gewoonweg tegen. De mannen bleven strijden tot het bittere eind, dat siert hen. Zij werden eervol laatste, op slechts één punt van de voorlaatste. Toch was het niet allemaal kommer en kwel. Frans Lute wist een partij in tien beurten te beëindigen met een moyenne van 7,20. Dat is geen kattenpis. Gerrit Lute en Kees Baars kunnen nog steeds mooi seriewerk laten zien. Joop van der Wijst vecht tot de laatste carambole is gemaakt, getuigen zijn twee remises. Henk Revers wist in het moeizame seizoen toch nog acht partijen te winnen.

De mannen zijn weer een ervaring rijker en misschien een illusie armer. Zij zullen in de toekomst zeker uit een ander vaatje tappen.

BVC 3 weet stuivertje te wisselen

BVC 3 eindigde in de voorgaande jaren steevast als laatste. Het team was voornemens om hier geen trilogie van te maken. In de zomerstop was coördinator Rene Hoogenboom uitermate actief op de transfermarkt. Hij polste, wikte en beschikte. Herman Veldt wist de ballotagecommissie te overtuigen. Zijn komst zorgde voor een positieve impuls.

De teamsamenstelling was: Rene Hoogenboom, Rob Stet, Siep Admiraal, Ruud Mooij en de broers Gerard en Herman Veldt. BVC 3 kon dus regelmatig te velde trekken. Bij de start van de competitie was Ruud Mooij nog lange tijd Down Under. Hij had toestemming gehad om zich langer te mogen voorbereiden. Zijn aanwezigheid in Australië ging natuurlijk niet ongemerkt voorbij. De Crocodile Dundee uit Limmen haalde de pers. Een prachtig interview met foto. De BVC is nu ook in andere werelddelen bekend.

De opening was hoopgevend. In tegenstelling tot vorig jaar werd er nu met regelmaat overtuigend gewonnen. Een bemoedigend begin, dat in huize Veldt werd geëvalueerd tijdens een meer dan voortreffelijk driegangendiner.

De goede vorm zorgde ervoor dat diverse spelers tijdens het seizoen qua moyenne werden verhoogd. Deze verhogingen vielen koud op het dak en het winnen van duels werd hierdoor lastiger. De langere voorbereiding van Ruud had helaas ook niet het gewenste effect. Bovendien viel Rene voor langere tijd onverwachts uit. Het gemêleerde gezelschap bleef strijden en voldeed aan de doelstelling door als voorlaatste te finishen. Met BVK 1 uit Krommenie werd dus het stuivertje van de laatste plaats gewisseld. De doelstelling is om de stijgende lijn voort te zetten.

BVC 4 op gouden koers

Ieder jaar is BVC 4 wel titelkandidaat. De equipe onder de bezielende leiding van schipper Hans Molenaar wordt gevormd door: Marcel Gevers, Ger van Velzen, Theo Klaver en de ervaren Herman Waldram.

Ook in 2025-2026 stonden de mannen paraat en werden vele tegenstanders aan de zegekar gebonden. Marcel Gevers was ongekend goed. Zijn algemeen moyenne steeg met maar liefst 33 procent ten opzichte van zijn aanvangsmoyenne. In de schaatsport noemen ze dit een pikstart. Niet voor niets maakt hij samen met Theo Klaver deel uit van het dreamteam. Theo was voor al zijn tegenstanders een lastige opponent. Hij is de meester van het ruime spel waar concurrenten meestal geen goed antwoord op weten te vinden. Of zoals één van hen zei: “Tegen Theo is een brede blik vereist en die heb ik gewoonweg niet.” Theo pakt dan ook menig punt.

Ger van Velzen, Herman Waldram en Hans Molenaar staan misschien niet in het dreamteam maar zijn wel geduchte tegenstanders. Ook zij weten de meeste van hun partijen winnend af te sluiten. Soms met de hakken over de sloot maar juist de nipte zeges zijn de mooiste. De mannen stonden evenals vorig seizoen onmiddellijk bovenaan. De koppositie werd daarna gekoesterd en niet meer afgestaan. BVC 4 zegevierde met veel overtuiging. Als kampioen van de poule mogen zij meedoen aan de districtsfinale. 

BVC 7: het bal der debutanten.

De harde kern van het debuterende BVC 7 bestaat uit Mike Bergwerf, Rien Heijne en Siem Bakkum. Een smalle basis. Leden van andere teams hadden toegezegd om te helpen indien nodig. De toezeggingen bleken geen loze belofte. Als er een mannetje tekort was, werd er gelijk bijgesprongen. Kijk, dat is de spirit binnen de BVC: afspraak is afspraak.

De debutanten hebben het ronduit prima gedaan. Geen aarzelend begin maar brutaalweg gelijk meedoen om de medailles. Duels werden veelal gewonnen en bij verlies bleef de schade beperkt. Voor Mike en Rien was het spelen in een teamcompetitie volstrekt nieuw. Zij speelden echter als ware routiniers en waren voor de ervaren Siem een welkome aanvulling. Zowel Mike als Rien kijken met veel plezier terug op hun debuut.

Zij eindigden uiteindelijk als tweede in de eindstand. Het resultaat verdient meer dan lof en schept verwachtingen voor de nabije toekomst. Nu was één vereniging nog net een maatje te groot.

Resumé: seizoen met glans

Teambiljarten is voor de BVC belangrijk. De club laat zien dat er in diverse spelsoorten op hoog niveau wordt gebiljart. Er is ook een positief effect qua zichtbaarheid van onze vereniging. De eigen teams spelen elders in het land en de concurrerende verenigingen bezoeken onze fraaie locatie. De goede prestaties zijn aanleiding voor persberichten, die het imago van de club versterken.

Van de acht deelnemende ploegen werden er twee kampioen en pakten twee het zilver. Resultaten die de klokken met gepaste trots doen luiden.