Districtsfinale driebanden 1e klasse een kwestie van duizendsten!

Op 17 en 18 oktober 2026 werd bij de BVC de districtsfinale driebanden 1e klasse gespeeld. De acht finalisten hadden zich vanuit verschillende voorrondes voor deze eindstrijd gekwalificeerd. De grote vraag van het weekend was: wie pakt de titel en wie plaatst zich als tweede voor de gewestelijke finale?

Een deelnemersveld om van te likkebaarden

Het deelnemersveld bestond vooral uit oude bekenden, die elkaar regelmatig treffen. De speelstijlen van de finalisten waren dan ook bekend en dat gaf de strijd een extra dimensie. De finalisten waren:

1. Piet Roemer, De Hollandse Club, een zeer geroutineerde driebandspeler. Het woord opgeven staat niet in zijn woordenboek.
2. Danny Kramer, Onder Ons Wormer, is een vaste waarde in de finale van de 1e klasse. Danny is de man van de verrassende oplossingen.
3. Antonio Havenaar, Onder Ons Wormer, speelt aanvallend en hij gaat voor iedere bal. Hij is daardoor een tegenstander om altijd in de gaten te houden. 
4. Frank van Oostveen, WBV, een sympathieke en sportieve speler, die de humor niet schuwt. In de ene partij kan Frank alles, in de andere partij is het niets. Frank is hierdoor onberekenbaar. 
5. Peter Sman, Nieuw Diemen, was de grote onbekende. Hij heeft lange tijd niet gebiljart, maar hij heeft de weg naar de groene tafel weer gevonden. 
6. Niels Moerman, BV Waterland, is een rustige speler. Niels is een man van weinig woorden, maar een uiterst gevaarlijke outsider. 
7. Vincent Veldt, BVC, speelt het driebanden op gevoel. Is zijn gevoel goed, dan is hij bijna niet te verslaan. Het lijkt dan allemaal vanzelf te gaan. 
8. Sjon Koelman, BVC, is iemand met wie altijd rekening mee moet worden gehouden. Hij ontwikkelt zich nog steeds in het kunstje en is een echte toernooispeler.

 Een warm welkom

Op de eerste dag stonden de meesters van het driebanden te popelen om te beginnen. Het publiek keek verwachtingsvol uit naar de strijd om de titel. Iedereen werd ontvangen met een kop koffie en een heerlijke plak cake van bakkerij Wim Koelman uit Heemskerk.  

De penningmeester van de BVC, de man die normaal gesproken op de kleintjes let, was ruimhartig in zijn woorden. Hij heette iedereen welkom en bedankte op voorhand alle vrijwilligers, arbiters, de mensen achter de bar en het publiek voor hun komst en inzet. Hij wenste alle finalisten veel succes. Hij gaf eerlijk aan dat chauvinisme binnen de BVC zeker voorkomt. Clubgenoten Vincent Veldt en Sjon Koelman wenste hij net iets meer succes.  

Opzet van de finale

Over twee dagen speelden de acht deelnemers zeven ronden. In iedere wedstrijd was het doel om zo snel mogelijk 30 caramboles te maken. Er werd gespeeld volgens het uit-is-uitprincipe. Zodra een speler 30 caramboles had gemaakt, was de partij afgelopen. De tegenstander had nog wel recht op een eventuele gelijkmakende beurt. 

Op voorhand beloofde de districtsfinale een spannende eindstrijd te worden. Iedere finalist was in staat zijn tegenstander te verslaan. Het voorspellen van het weer was makkelijker dan het aanwijzen van de titelfavorieten. De vorm van de dag, een millimeter te veel effect of een ‘klos’ kunnen een partij in een oogwenk doen kantelen, zeker in het driebanden, de technisch moeilijkste discipline in de biljartsport. De tactiek, de mentale weerbaarheid en een beetje geluk zijn in een eindstrijd vaak bepalende factoren.

Is het eerste gewin kattengespin?

Zaterdag hadden de deelnemers vier wedstrijden voor de boeg, een zware opgave. Ruim vier uur geconcentreerd biljarten vroeg veel van de spelers. Op de eerste dag van een titelstrijd wordt de eindzege niet gewonnen, maar vaak wel al verloren.

1e Ronde

De openingswedstrijd tussen Frank van Oostveen en Piet Roemer was direct om van te smullen. Beide spelers lieten zich van hun beste kant zien. Na 27 beurten had Piet zijn 30 caramboles binnen, een moyenne van 1,111. Frank probeerde in de nabeurt nog gelijk te maken. Hij bleef steken op 27 caramboles. Frank had nog altijd een aansprekend moyenne van 1,00.

 Danny Kramer stond tegenover Sjon Koelman. Het thuispubliek keek met argusogen naar de verrichtingen van Sjon. Zij zagen dat Sjon alle zeilen moest bijzetten om in het spoor van Danny te blijven. De man van Onder Ons Wormer zorgde ervoor dat één van de plaatselijke favorieten direct al tegen een zeperd aanliep.

Antonio Havenaar had in zijn match tegen Peter Sman duidelijk last van een koude start. Hij ploeterde zich door de partij heen. Hij had nooit zicht op de winst. Met gedegen spel gaf Peter hem geen enkele kans. Na de partij zei Antonio: “Ik hoop dat ik mijn slechtste partij nu al heb gespeeld, anders ben ik kansloos.”

Vincent Veldt nam het op tegen Niels Moerman. Niels is een speler die aan een biljarttafel tot veel in staat is. Ogenschijnlijk stoïcijns speelt hij het driebanden. Hij laat zich niet snel uit het veld slaan, zeker niet als die Vincent Veldt heet. Het werd een verbeten worsteling. De onderlinge verschillen bleven tot het einde toe klein en overbrugbaar. Vincent mocht de handen zegevierend in de lucht steken. Niels was na de partij in geen velden of wegen te bekennen. 

2e Ronde  

Voor degenen die in de 1e ronde hadden verloren, kwam er meer druk op de ketel te staan. Een tweede nederlaag is weliswaar niet direct fataal, maar verkleint de kans op succes aanzienlijk.  

Piet Roemer ontmoette een tot op het bot gemotiveerde Antonio Havenaar. Antonio tapte uit een heel ander vaatje dan in zijn eerste ontmoeting. Hij begon met een serie van vijf caramboles en bleef daarna met regelmaat scoren. Piet kon hierop niet het gepaste antwoord vinden en liep tegen een nederlaag op. 

Vincent Veldt en Danny Kramer hadden in de vorige ronde de zege gepakt. Het onderlinge duel was van een hoog niveau. Er waren in deze tweekamp geen echte series te zien, maar beide spelers scoorden in vrijwel elke beurt caramboles. Na 37 beurten maakte Vincent de partij uit, waardoor Danny achter het net viste.

Frank van Oostveen wist dat hij zich geen nederlaag meer kon permitteren in zijn ontmoeting met Peter Sman. Frank maakte er een tactisch gevecht van, waarin hij een goede verdediging niet schuwde. Peter wist de caramboles, dan ook moeizaam te vinden. De lepe Frank voldeed aan zijn persoonlijke opdracht door de noodzakelijke winst te pakken.

Na twee ronden was Vincent Veldt nog de enige die ongeslagen was. Alle andere deelnemers waren al tegen een nederlaag opgelopen. Niels Moerman stond zelfs nog op de vervelende nul. 

 3e Ronde

Na een korte pauze om de inwendige mens te versterken en bij te praten, werd het toernooi vervolgd.  

Niels Moerman wist wat hem te doen stond in zijn krachtmeting tegen Antonio Havenaar: winnen! De hatelijke nul moest van het scorebord af. Niels vocht voor elke carambole en trachtte Antonio zo min mogelijk kansen te geven. Na een lang gevecht kon Niels de nul wegpoetsen. Opgelucht nam hij na afloop een drankje aan de bar. 

Vincent Veldt had zich tijdens de pauze getrakteerd op een heerlijk balletje gehakt. In zijn treffen met Peter Sman lag het balletje hem blijkbaar zwaar op de maag. Vincent wist in deze match geen deuk in een pakje boter te slaan. Hij bleef steken op 13 caramboles. Peter bracht hem zijn eerste ferme nederlaag toe. Het thuispubliek was verbaasd: ook een goede biljarter heeft blijkbaar weleens een mindere partij. 

Sjon Koelman kon de stemming van de BVC-leden niet verbeteren. Hij moest zijn meerdere erkennen in de oude rot Piet Roemer. Sjon kon lange tijd in de krachtmeting weerstand bieden, maar in de slotfase liep Piet gestaag uit en pakte de winst. 

Danny Kramer herstelde zich in zijn tweestrijd met Frank van Oostveen van zijn nederlaag in de 2e ronde. Niet dat hij Frank eenvoudig aan de kant zette, want de man van WBV bleef tot het einde toe heel dicht in het spoor. Frank maakte zelfs de hoogste serie in deze partij: 6 caramboles. Danny was de gelukkigste in deze ontmoeting en kon twee wedstrijdpunten aan zijn totaal toevoegen.

Na deze ronde hadden vier spelers twee keer gewonnen en de andere vier moesten genoegen nemen met één zege. Alles lag nog open.  

4e Ronde

Danny Kramer en Peter Sman konden in hun laatste duel van de dag de caramboles maar moeizaam vinden. Kreunend en steunend sprokkelden zij de caramboles bijeen. Uiteindelijk was het Danny Kramer die aan het langste eind trok. Hij won het duel met het kleinst mogelijke verschil: één luttele carambole.

Niels Moerman had de smaak van winnen nu te pakken en gaf Piet Roemer in hun onderlinge tweekamp geen enkele hoop. Met een mooie serie van acht caramboles snelde Niels naar de benodigde 30 caramboles toe. Piet feliciteerde zijn opponent sportief. Hij zei: “Je hebt dik verdiend gewonnen. Ik had geen schijn van kans. Goed gespeeld.”

Vincent Veldt wilde tegen Frank van Oostveen gewoon een potje lekker biljarten. Hij dacht zo de bittere nasmaak van zijn partij in de 3e ronde weg te spoelen. En als een Veldt iets in zijn hoofd heeft, dan is het oppassen geblazen. Zijn balletje gehakt was blijkbaar verteerd, want Frank kreeg nauwelijks voet aan de grond in deze partij. Vincent maakte een serie van negen caramboles, de hoogste van het toernooi. Frank kon niet anders dan zijn tegenstander complimenteren.  

Het treffen tussen Sjon Koelman en Antonio Havenaar werd een huzarenstukje. Beide spelers waren gebrand op de overwinning en speelden aanvallend driebanden, frank en vrij. Door de gekozen strijdwijze werd het publiek getrakteerd op een heerlijke krachtmeting met prachtige caramboles en schitterende oplossingen voor moeilijke stootbeelden. Sjon pakte na 29 beurten de winst in de partij met een moyenne van 1,034. Antonio bleef steken op 28 caramboles. De spelers en het publiek hadden zichtbaar genoten van deze open strijd.

Nabeschouwing eerste dag

Na het verwerken van alle uitslagen bleek dat Vincent Veldt en Danny Kramer zes wedstrijdpunten hadden. Vincent leidde door een iets hoger moyenne dan Danny. Sjon Koelman stond derde met vier wedstrijdpunten en had het hoogste moyenne van de dag. Hij werd op de voet gevolgd door respectievelijk Piet Roemer, Niels Moerman en Peter Sman, die ook vier punten hadden. Het eerst gewin bleek kattengespin, want er was nog niets beslist.

Zondag: wie pakt de titel?

De drie resterende ronden op de tweede speeldag zouden allesbeslissend zijn. De vragen voor de zondag waren: Wie pakte het kampioenschap?  Wie werd tweede en kwalificeert zich ook voor de gewestelijke finale?  Zes spelers waren nog volop in de race voor de titel en de tweede plaats.

5e Ronde

Danny Kramer opende zijn tweede dag tegen Piet Roemer. Voor beide spelers gold dat winst noodzakelijk was om in de titelstrijd mee te blijven doen. Deze extra spanning was terug te zien in het spel op het groene laken. Er werd niet met volledig open vizier gespeeld. Zowel Danny als Piet hielden ook de verdediging in de gaten. Het tactische gevecht werd toch de prooi van Danny.

Vincent Veldt, leider in het tussenklassement, ging de confrontatie aan met Antonio Havenaar. Antonio speelde tot dusver uiterst wisselvallig. Hij had zich voorgenomen om op de tweede dag van het kampioenschap beter en constanter te presteren. Antonio hield woord en Vincent bleef het antwoord schuldig. Het resultaat: winst voor Antonio en een duikeling naar de vierde plaats in het tussenklassement voor Vincent.    

Niels Moerman wilde zijn opmars in het klassement voortzetten. Na verlies in de eerste twee ronden van het toernooi had hij de smaak van het winnen te pakken. Peter Sman stelde in deze ontmoeting alles in het werk om de smaak van Niels te verpesten. Het mocht niet baten. Likkebaardend voegde Niels weer een zege toe aan zijn totaal. 

 Sjon Koelman gaf Frank van Oostveen in deze ronde geen schijn van kans. Regelmatig maakte Sjon in het duel zijn caramboles, waar Frank juist last had van het ‘net niet syndroom’. Het door biljarters zeer gevreesde syndroom zorgt ervoor dat ballen op een haardikte worden gemist of door het kleinste gaatje nog achterom gaan. Het logische gevolg was dat Sjon de winst pakte en steeg naar de tweede plaats in het tussenklassement.

6e Ronde

De leidende Danny Kramer nam het in deze ronde op tegen clubgenoot Antonio Havenaar. Antonio kon in deze match de caramboles maar moeizaam vinden. In de hele partij keek hij tegen een achterstand aan. Danny won het duel overtuigend, waardoor hij leider bleef in het tussenklassement.

Vincent Veldt liet tegen Piet Roemer zien dat hij door het verlies in de vorige ronde nog niet uit het veld was geslagen. De mysterieuze krachten in de sport hadden Vincent blijkbaar nieuw elan gegeven. Met sterk spel bond hij Piet aan zijn zegekar. De winst betekende dat hij nog een kleine kans had op de titel, maar dat plaatsing voor de gewestelijke finale zeker mogelijk was. 

Niels Moerman had tegen Frank van Oostveen een zwaar gevecht te leveren. Wederom startte Frank met veel overtuiging en nam een duidelijke voorsprong. Zoals vaker in deze eindstrijd stagneerde bij Frank de productie van caramboles. Niels kwam stapje voor stapje sterk terug en hij werkte zijn achterstand volledig weg. Niels nam daarna een geringe voorsprong, die hij niet meer uit handen gaf. Zijn uitstekende wedstrijdmentaliteit en zijn geloof in eigen kunnen werden beloond.   

Peter Sman koos tegen Sjon Koelman voor een defensieve tactiek en gaf zijn opponent weinig echte mogelijkheden om te caramboleren. Sjon koos zoals altijd voor een offensief wedstrijdplan. Peter kreeg hierdoor maakbare opties. Hij liet deze kansen niet aan zich voorbijgaan en bouwde een voor Sjon onoverbrugbare voorsprong op. De supporters van Peter beloonden hem met applaus na zijn zege. Sjon kon na deze nederlaag de titel op zijn buik schrijven. Eventuele kwalificatie voor de gewestelijke finale hing aan het bekende zijden draadje. Sjon had het niet meer in eigen hand en was afhankelijk van de resultaten in de slotronde.

7e Ronde

Voor de slotronde van het toernooi waren er nog vier kanshebbers voor de titel. De beste papieren had Danny Kramer, die twee wedstrijdpunten meer had dan nummer twee Niels Moerman en nummer drie Vincent Veldt. Sjon Koelman stond vierde. Het lot had bepaald dat de nummers één en twee in de slotronde tegen elkaar speelden. Ook de nummers drie en vier troffen elkaar.

Antonio Havenaar en Frank van Oostveen mochten onderling uitmaken wie de rode lantaarndrager van het toernooi zou worden. Frank ging weer met veel overtuiging van start en leek de laatste plaats over te doen aan Antonio. Dat was buiten de waard gerekend, want in de slotfase van de partij kwam Antonio sterk terug en pakte alsnog de winst. De rode lantaarn was nu voor Frank en Antonio werd zevende.

Piet Roemer en Peter Sman konden vrijuit spelen. Zij maakten er een mooie slotpartij van. Piet zegevierde. Hij maakte de 30 caramboles in 30 beurten en speelde dus een moyenne van precies 1,00. Een ronduit goed moyenne. Peter werd door de nederlaag zesde en Piet werd vijfde in de eindstand.

Vincent Veldt en Sjon Koelman, clubgenoten, gingen in de slotronde met elkaar de strijd aan. Bij winst had Vincent nog een kans op de titel. Hij kon zich zeker nog kwalificeren voor de gewestelijke finale. Beide heren kennen het spel van elkaar door en door. In de beginfase kon Vincent de aanvallend spelende Sjon nog goed volgen. Naarmate de partij vorderde, werd zijn achterstand steeds groter. Sjon deed zijn sportieve plicht en pakte de winst, waardoor hij derde werd in de eindstand. Vincent eindigde net buiten het podium op de weinig begerenswaardige vierde plaats. 

Het allesbeslissende duel tussen Danny Kramer en Niels Moerman werd een echte finalewedstrijd, waarbij de spanning om te snijden was. Danny had aan winst of remise voldoende om zich tot kampioen te mogen kronen. Hij kon zich zelfs een klein verlies permitteren. Voor Niels was de opdracht winnen. Alleen een ruime zege kon hem nog de titel brengen. Ogenschijnlijk hadden de beide concurrenten geen last van zenuwen. De schijn bedriegt wel vaker. 

In de openingsfase nam Danny de leiding in de partij. Niels gaf ook in deze match niet op. Hij bleef knokken voor wat hij waard was. Deze mentaliteit hield hem in de race en bracht hem op gelijke hoogte met Danny. Danny kreeg hierdoor meer last van spanning en de caramboles kwamen niet meer zo makkelijk. Niels geloofde er weer in en trok de winst naar zich toe met 30 tegen 27 caramboles.

Beide spelers hadden tien wedstrijdpunten en de toernooileiding moest nu de moyennes uitrekenen tot drie cijfers achter de komma om de eindstand te kunnen bepalen. Danny werd de kampioen met een verschil van slechts twee duizendsten van een punt (0,640 versus 0,638). Niels moest zich tevredenstellen met het zilver, maar dat had absoluut een gouden randje. Hij had een slechte start met twee verliespartijen, maar daarna boekte hij de ene na de andere zege. Een prestatie van formaat. Zowel Danny als Niels zullen het district vertegenwoordigen in de gewestelijke finale. 

Nabeschouwing

Vooraf was al voorspeld dat het toernooi een zeer spannend verloop zou hebben. De acht finalisten hebben deze voorspelling meer dan waargemaakt. Het was ook een sportieve en respectvolle strijd. Danny Kramer mocht de titel mee naar huis nemen. Zijn voorsprong was minimaal, maar een dag later was iedereen dat alweer vergeten, behalve Niels Moerman dan.

De plaatselijke favorieten deden tot het einde mee om de prijzen. Sjon en Vincent hebben laten zien dat er met BVC-leden altijd rekening moet worden gehouden. Chapeau. De BVC kan terugkijken op een succesvol verlopen toernooi. De club kijkt alweer uit naar het volgende evenement.  

Uitslagen pk-livescore